Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł (Mt 13, 24-25).
Dziś Pan Jezus przedstawia nam trzy przypowieści o Królestwie niebieskim, ale my zatrzymajmy się nad jedną z nich – o chwaście i pszenicy. Czytamy w niej, że człowiek posiał dobre nasienie, a nieprzyjaciel podstępnie w pszenicę posiał chwast. Zarówno zboże, jak i chwast otrzymują jednakowe warunki do wzrostu. Posiane są na tej samej glebie, korzystają z tej samej wody i słońca. Istotne jest jednak to, jaki w przyszłości wydadzą plon i jak zostaną potraktowane przez gospodarza tej roli. Podobnie jest z nami. Każdy człowiek – dobry, jak i zły – otrzymuje równe szanse, aby wzrastać w wierze i miłości. Chrystus nikogo nie odrzuca. Wręcz przeciwnie – zachęca do naśladowania Go i przestrzegania Jego nauki oraz daje ku temu swoją łaskę. Dopiero czas żniw okaże się czasem oceny i rozliczenia życia. Owa przypowieść powinna zachęcać każdego z nas do czuwania nad sobą i refleksji nad kształtem swojego życia, podejmowanych decyzji i wyborów. Bóg pełen miłości i miłosierdzia daje nam jeszcze czas na nawrócenie i poprawę. Róbmy zatem wszystko, by świadomie, w postawie głębokiej wiary, czynić Go Panem naszego życia. Odrzućmy strach przed karą i potępieniem, a skupmy się bardziej na tym, by kochać Boga i człowieka. A Chrystus na pewno kiedyś doceni nasze słabe ludzkie wysiłki i da nam udział w swoim Królestwie.
s. M. Daniela CSL
