NARESZCIE,
choć rozpoczynamy szykowaniem,
stołów nakrywaniem,
ciast krojeniem,
krzeseł szukaniem,
naczyń ustawianiem,
półmisków napełnianiem
i prezentów rozkładaniem.
Każdy zakrzątany, zabiegany,
a dopiero początek za nami.
Szybko się jednak uwijamy,
bo mało czasu do Mszy świętej mamy.
Ups,
a raczej
NARESZCIE
kolejne niezrozumienie w zabieganiu
głośny śmiech wywołało.
NARESZCIE
koniec,
a raczej początek,
gdyż już w kaplicy do Eucharystii
wszyscy wspólnie zasiadamy
i w zachwycie na Tajemnicę czekamy.
Ksiądz Michał rozpoczyna…
NARESZCIE to już pierwszy wtorek w miesiącu oraz pierwszy wtorek w jubileuszowym Roku Nadziei 2025! Nasz drogi Kapłan od razu wprowadza nas na głębokie wody. Przy homilii niejedna osoba żałuje, że nie ma pod ręką czegoś do pisania czy nagrywania, ale udało się zapamiętać ̶ że nasz Bóg jest Bogiem rzeczy niemożliwych, że jest większy.
W Pierwszym Liście św. Jana czytamy: ,,Wy, dzieci, jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ większy jest Ten, który w was jest, od tego, który jest w świecie”. Na to zdanie skierował naszą uwagę ksiądz Michał i jakże jesteśmy mu wdzięczni, że sprawił, aby to Słowo Boże mogło w nas bardziej pracować, rozbrzmiewać, przemieniać, rozbudzać ufność, podnosić i kierować ku Bogu, który jest większy…
Jak mówił Kapłan: dzisiaj jest wielu ludzi, którzy mają wszystko, poza poczuciem sensu. Jak niełatwa musi być droga, kiedy posiada się tak wiele w nadmiarze, a brakuje tego jednego, co nadaje smak życiu, co nadałoby blask naszemu pobytowi tu na ziemi…
I wskazówka do praktykowania: ,,Jeżeli widzisz, że coś, co robisz, oddala cię od miłości Boga, od miłości siebie, od miłości bliźniego, zostaw to. Jeśli to, co robisz, sprawia, że tej miłości w tobie jest więcej, trwaj przy tym”.
Jakże nie dziękować za te osoby, które prowadzą nas do Boga… Niech Maryja, Matka Nadziei, ma je w swojej opiece. Niech Maryja, Matka Nadziei, ma w swojej opiece również nową Loretańską Różę Młodych bł. Pauliny Jaricot, która została zawiązana dzisiejszego dnia ̶ 7 stycznia 2025 r. podczas Eucharystii. Dwadzieścia dwie osoby zapragnęły i poszły za tym pragnieniem, aby trwać przy Jezusie wraz z Maryją, aby poznawać, a także kontemplować życie Boga, który przychodzi do człowieka. Niech bł. Paulina Jaricot, której liturgiczne wspomnienie obchodzimy 9 stycznia, towarzyszy nam i wyprasza wszelkie potrzebne dary, a zwłaszcza czerpania jak najwięcej łask z modlitwy różańcowej.
Barszcz już się grzeje,
potrawy piec podgrzewa.
NARESZCIE
nasza siostra Wioletta składa pierwsze życzenia,
daje nam opłatki i… zaczynamy!
Jejku, ile my dobrych słów dla innych mamy!
Bez pośpiechu, z głębi serca je wypowiadamy.
I ci, którzy zawsze twierdzili,
że potrafią tylko rzec: „Wzajemnie”,
sami się dziwili, że potrafią znacznie więcej.
Zasiadamy do stołu, jak w rodzinie.
Wspólne rozmowy i zajadanie, a zaraz potem kolędowanie.
Gitara i skrzypeczki ̵ żałujemy, że saksofon został w domu,
ale nadzieję mamy, że go jeszcze posłuchamy.
NARESZCIE
wkracza ksiądz Kamil z Matką Generalną Sióstr Loretanek.
I za ich obecność dziękujemy,
razem z nimi się śmiejemy, radujemy…
…
…
…
Trochę osób nas już opuściło,
to na pociąg,
to ktoś z bliskich czeka.
Trochę osób od początku brakowało
̵ serce tęsknotę miało.
…
Dalej kolędujemy,
a kolędę rozmową przeplatamy.
Raz poważny, to znów radosny temat mamy,
ale i sami z siebie się śmiejemy,
gdyż najlepiej wartość tego znamy,
aby siebie zbyt poważnie nie traktować.
Wszak i z siebie można się uradować.
Powoli koniec, sprzątanie zaczynamy.
…
Ile pięknych wspomnień z tego mamy,
ile ciekawych rozmów się wydarzyło,
ile żartów było…
…
…
…
Rozstać się nie możemy,
już po raz enty próbujemy.
Ja najbliżej do pokoju miałam
i gdy na zegarek spojrzałam:
00:34.
Bogu niech będą dzięki za ten czas.
Zapamiętajcie: tu, na ul. Sierakowskiego 6, zawsze dla wszystkich otwarte drzwi i serca mamy.
I na Ciebie też czekamy. Zawsze w pierwszy wtorek miesiąca o 18:30 możesz dołączyć do wspólnoty osób, które poszukują Boga i Jego woli, razem z Maryją.
s. Tobiana CSL
