„To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. (Mk 9, 7n)
Gdy czytano świętą Ewangelię, słyszeliśmy o wielkim widzeniu na górze, w czasie którego Pan Jezus ukazał się trzem uczniom. „Oblicze Jego zajaśniało jak słońce (Mt 17, 2n) – to oznacza jasność Ewangelii. „Szaty Jego stały się białe jak śnieg” – to oznacza oczyszczenie udzielone przez Kościół, do którego mówi prorok: „Choćby wasze grzechy byłyby jak szkarłat, jak śnieg wybieleją” (Iz 1, 18). Eliasz i Mojżesz z Nim rozmawiali, bo łaska Ewangelii bierze świadectwo od Prawa i od Proroków. By krótko powiedzieć: w Mojżeszu jest Prawo, w Eliaszu – Prorocy… Spodobało się Piotrowi zbudować trzy namioty. Zachwyciła go samotność na górze, brzydził się hałasem spraw ludzkich. Lecz żądał trzech namiotów, bo jeszcze dobrze nie rozumiał jedności Prawa, Proroków i Ewangelii. A gdy to jeszcze mówił, „zjawił się obłok”, by uczynić jeden przybytek, dlaczego ty, żądasz trzech?, „a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie»”. Jego słuchajmy, co powiedział – czyńmy, a ufajmy temu, co obiecał.
św. Augustyn (+430)
źródło: opr. ks. Marek Starowieyski, „Karmię was tym, czym sam żyję”, Ojcowie żywi II, str. 58-59, 1979.
