„Nadzieja jest pewnego rodzaju napięciem, ruchem, podróżą: dlatego jesteśmy pielgrzymami nadziei, jak przypomina nam motto Jubileuszu, który obchodzimy w tym 2025 roku” – podkreślił kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, w homilii wygłoszonej w czasie Mszy Świętej sprawowanej 1 czerwca br. w Świątyni Opatrzności Bożej w ramach XVIII Święta Dziękczynienia.
To był wyjątkowy dzień, który połączył wiele powodów do świętowania i dziękczynienia – przede wszystkim był to dzień rozpoczynający miesiąc poświęcony szczególnej czci Najświętszego Serca Pana Jezusa; dzień wyborów prezydenckich w naszej Ojczyźnie; Dzień Dziecka. A inspiracji do trwania w dziękczynieniu potrzebujemy jako ludzie wiary i ufnej modlitwy. Wdzięczność zaś rodzi nadzieję. Dlatego w niedzielę 1 czerwca wspólnie wołaliśmy po wielokroć: „Dziękujemy za nadzieję”.
Dziękujemy za nadzieję
Tego dnia do wilanowskiej świątyni, w uroczystej procesji wprowadzone zostały relikwie bł. Marii Teresy Ledóchowskiej i bł. Ignacego Kłopotowskiego. Tych dwoje wielkich świadków nadziei dołączyło do grona dwudziestu dwóch polskich świętych i błogosławionych, którzy już odbierają tam cześć w znaku swoich relikwii.
Pielgrzymi podążający do Świątyni będącej dziękczynieniem Narodu Polskiego za odzyskanie niepodległości i za Bożą opiekę nad Polską wyruszyli o godz. 7.50 z Placu Piłsudskiego wraz z pasterzem diecezji, abp. Adrianem Galbasem. Wśród niosących feretrony z relikwiami błogosławionych, byli przedstawiciele wielu grup duszpasterskich z arch. warszawskiej i diec. warszawsko-praskiej, m.in. Rycerze św. Jana Pawła II, KSM, Totus Tuus, Młodzi z Loretto, Żywy Różaniec z Loretto, Pomocnicy Maryi, Civitas Christiana, a także dziennikarze katoliccy, którym patronuje bł. ks. Ignacy Kłopotowski.
Z każdą kolejną godziną, z każdą ulicą, dołączali kolejni pątnicy wdzięczności i nadziei. Bo jak nie dziękować w tak doborowym towarzystwie – bł. Marii Teresy Ledóchowskiej i bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego? Ich sylwetki, charyzmat pozostawiony duchowym dziedzicom – siostrom klaweriankom przez bł. Marię Teresę oraz siostrom loretankom przez bł. ks. Ignacego, to wyraźne drogowskazy życia chrześcijańską wdzięcznością i nadzieją. Nadzieją, która – jak czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego – „odpowiada dążeniu do szczęścia, złożonemu przez Boga w sercu każdego człowieka; podejmuje ona te oczekiwania, które inspirują działania ludzi; oczyszcza je, by ukierunkować je na Królestwo niebieskie; chroni przed zwątpieniem; podtrzymuje w każdym opuszczeniu; poszerza serce w oczekiwaniu szczęścia wiecznego. Żywa nadzieja chroni przed egoizmem i prowadzi do szczęścia miłośc” (por. ККК 1818).
Świadectwa na trasie pielgrzymki
Wspólnej drodze towarzyszyły także krótkie, ale wymowne świadectwa sióstr klawerianek i loretanek, które opowiedziały o niesionych relikwiach, przybliżyły historię beatyfikacji swoich założycieli, a także podzieliły się, jaką rolę w ich powołaniu odegrali błogosławieni.
W pielgrzymowanie z siostrami loretankami, które kontynuując misję Założyciela, wydają miesięcznik „Różaniec”, naturalnie wpisana jest modlitwa różańcowa. W tajemnicach chwalebnych, rozważanych w niedzielę Wniebowstąpienia Pańskiego, Maryja prowadziła pielgrzymów, ucząc ich ufnego spoglądania w Niebo – naszą ustawiczną tęsknotę i cel ziemskiej pielgrzymki! Rozważaliśmy: Ks. Kłopotowski twardo stojący na ziemi, dobrze zdawał sobie sprawę pisząc: „życie jest tak krótkie, że je można nazwać bez wczoraj i bez jutra – ale jedną chwilą obecną”.
Na jednym z etapów pątnicy usłyszeli także świadectwo p. Ewy, która bł. ks. Ignacemu Kłopotowskiemu zawdzięcza dar cudownego poczęcia i narodzin drugiej córki, do dziś pozostając wierną czcicielką i promotorką kultu błogosławionego.
ZOBACZ WIĘCEJ: TO BYŁ PRAWDZIWY CUD
Uroczysta Eucharystia w południe
Centralnym punktem uroczystości była Msza Święta o 12.00 w Świątyni Opatrzności Bożej pod przewodnictwem kard. Marcello Semeraro, z udziałem władz państwowych i samorządowych. Mszę Świętą koncelebrowali kard. Kazimierz Nycz, kard. Stanisław Dziwisz, metropolita warszawski abp Adrian Galbas SAC, biskupi pomocniczy warszawscy – bp Rafał Markowski i bp Michał Janocha, ordynariusz warszawsko-praski bp Romuald Kamiński, metropolita białostocki abp Józef Guzdek, metropolita warmiński abp Józef Górzyński, bp Jan Glapiak z Poznania, bp Adam Bałabuch ze Świdnicy, a także bp Rudolf Pierskała z Opola.
W homilii kard. Semeraro zachęcił wiernych do duchowej łączności z Ojcem Świętym. „Nasze myśli i modlitwy kierujmy teraz ku Leonowi XIV: niech będzie on dla nas wszystkich «widzialnym znakiem i fundamentem jedności w wierze i komunii w miłości»” – powiedział hierarcha. Zwrócił także uwagę, że dziękczynienie i nadzieja uczniów Chrystusa „nie mogą być biernymi, ale twórczymi. Na wzór Maryi, przemieniajmy w dziękczynienie całe nasze życie i kroczmy naprzód z nadzieją”.
Na zakończenie Mszy Świętej, abp Adrian Galbas zainicjował uroczyste odmówienie Aktu Dziękczynienia i Zawierzenia Opatrzności Bożej.
***
Tegoroczne Święto Dziękczynienia zbiegło się także z jubileuszem rodzin i osób starszych przeżywanym w Rzymie w ramach obchodów Jubileuszowego Roku Świętego.
Tegoroczne Święto Dziękczynienia zbiegło się także z jubileuszem rodzin i osób starszych przeżywanym w Rzymie w ramach obchodów Jubileuszowego Roku Świętego.
Monika Zając
