Czerwiec to miesiąc w sposób szczególny poświęcony czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Błogosławiony ks. Ignacy Kłopotowski podkreślał, że sama uroczystość Serca Pana Jezusa zawdzięcza swoje istnienie cudownym objawieniom Małgorzacie Marii Alacoque. Każdego roku przygotowywał wiernych do tej uroczystości, podając jej rys historyczny, jak też znaczenie teologiczne.
Serce Jezusa w Ewangelii
Błogosławiony ks. Ignacy często mówił o Sercu Jezusa, wyjaśniając poszczególne perykopy Ewangelii. Tłumaczył, że wszelkie cuda, które czynił Jezus, były owocem Jego miłującego Serca.
Trędowaty prosił Jezusa: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić. Jezus okazał wówczas nieskończoną dobroć swego Serca i go uzdrowił. Błogosławiony dodał: Miłościwe Serce Boskiego Zbawiciela naszego, Pana Jezusa wesprze i wspomoże nas zawsze.
Innym razem przyprowadzono do Jezusa głuchoniemego. Ulitowało się Boskie Serce naszego najdroższego Zbawiciela – napisał ks. Ignacy – i uczynił cud, przywrócił mu upragniony słuch.
Dziesięciu trędowatych wyszło naprzeciw Jezusa: błagało o uzdrowienie, przedstawiając swe nieszczęście litościwemu Sercu Pana Jezusa. I Jezus ich uzdrowił, ale tylko jeden wrócił, by Mu podziękować. Błogosławiony ks. Ignacy przy interpretacji tego fragmentu zaznaczył, że każdy grzech jest trądem duszy. Warto, abyśmy w tym miejscu postawili sobie pytanie: Czy dziękujemy po spowiedzi za odpuszczenie grzechów? Pamiętajmy więc o tym, aby Serce Jezusowe, które otwarte jest dla każdego i gotowe wiele łask zesłać na nas, nie skarżyło się na niewdzięczność naszą – przypominał ks. Kłopotowski.
Wyjaśniając przypowieść o zabłąkanej owcy, czyli zagubionym grzesznym człowieku, mówił: Serce Boże dla grzeszników jest tak pełne miłości i dobroci, że zdaje się, zapomina niejako o ludziach dobrych, aby otoczyć swą łaską grzesznika i pociągnąć go na drogę cnoty i bojaźni Bożej.
Interpretując słowa ewangelisty, że Jezus zapłakał nad Jerozolimą, napisał: Serce Boskie Zbawiciela, kochającego ziemską ojczyznę swoją, bolało, znając jej przyszłość.
Serce Jezusa w nauczaniu bł. ks. Ignacego
Błogosławiony ks. Ignacy nauczał, że w Kościele od najdawniejszych czasów, aż po dzień dzisiejszy Jezus okazuje swoją miłość, swoje Serce człowiekowi podczas każdej Mszy świętej. Napisał tak: Najczulsze Serce Jezusa wynalazło ten cudowny sposób udzielania nam łask odkupienia. To kochające Serce skłania Jezusa, że codziennie zstępuje na ołtarze i pociesza nas na tym wygnaniu. To Serce miłosierne przynagla Go, aby się do nas zbliżył z tymi słowami: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię (…). Ukochane dziecię Serca mojego, przyjdź na moją Ofiarę, a jeżeli jesteś słabe, Ja cię uleczę, przyodzieję cię szatą cnót świętych, wprowadzę cię do przybytku miłości mojej”.
I dalej bł. ks. Ignacy tłumaczył wiernym: Jeśli masz szczęście przystąpić do Komunii świętej, uprzytomnij sobie, że pijesz z ran Serca Jezusowego Jego Krew Przenajświętszą. Jakiż to cud!
Błogosławiony ks. Kłopotowski, pisząc o kapłaństwie, używał takiego sformułowania: Sakrament kapłaństwa jest jakby złotą czaszą, którą Kościół przykłada do boku Zbawiciela, aby z Serca Jezusowego naczerpać siły do pracy duszpasterskiej dla odradzania się ludzkości. Odpowiadając na pytanie: „A po co jeszcze są księża na świecie?”, napisał: Po to, aby dla dobra ludu używali tych wszystkich władz, które otrzymali przez sakramentalne włożenie rąk biskupa przy wyświęceniu, aby konsekrowali, święcili, rozgrzeszali i błogosławili, by byli kaznodziejami miłościwych zamiarów Bożych względem człowieka i przewodnikami ciepła, które płynie z Serca Zbawiciela. (…) Ręka, która codziennie kładzie Ciało Pańskie na patenę i podaje je wiernym do spożywania, musi być podobna do rąk Aniołów. Kapłan ma być czysty jak św. Jan Ewangelista, powinien kapłan w wiecznej Komunii spoczywać na Sercu Mistrza.
Innym razem, prosząc wszystkich o modlitwę za kapłanów, mówił: Gdy się modlimy do otwartego Serca naszego Boskiego Zbawiciela, polecajmy Mu gorąco naszych kapłanów, prośmy Go serdecznie, by pomnażał ich liczbę w miarę, jak mnoży się liczba Jego wyznawców, by nam dał kapłanów wedle Serca Swego – gorliwych, żarliwych o Jego chwałę i o zbawienie dusz naszych.
Kult Serca Pana Jezusa miał ścisły związek z kultem Najświętszego Sakramentu. Ojciec Założyciel zwracał uwagę na tabernakulum, gdzie stale mieszka Chrystus. Zachęcał do częstego nawiedzania Najświętszego Sakramentu. Określał Najświętszy Sakrament jako najdroższy i bezcenny skarb świata, najwyższy dowód miłości Zbawiciela. Napisał: Wielkie to dla nas szczęście, że Go mieć możemy pośród siebie; korzystajmy z czasu łaski (…), czcijmy miłość Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, a więc Serce Jego najsłodsze, to źródło i uosobienie miłości.
Miłujące nas Serce Jezusa jest argumentem do bezwzględnej miłości bliźniego. Błogosławiony wyjaśniał to tak: Mamy kochać bliźniego, dlatego że Bóg sam kocha bliźniego naszego; dał przykład, jak kochać bliźniego naszego; i że sam jest w bliźnim naszym, abyśmy w osobie bliźniego miłowali Jezusa samego. Ciężko obraża Serce Pana Jezusa ten, kto nie szanuje bliźniego. Należy pamiętać o tym, że Bóg dla zbawienia bliźniego narodził się, cierpiał i umarł. Bliźni ma wysoką wartość, bo go miłuje Bóg. Tę prawdę mamy wyczytać z Boskiego Serca. Serce człowieka nie może dorównać w miłości Sercu Boskiemu, ale ma się starać choć w części Go naśladować.
Zachęcając wiernych do modlitwy o pokorę, zalecał krótki akt: Jezu cichy i pokornego Serca, uczyń serce moje podobne do Twego.
Za pogłębianie wiary i miłości do Jezusowego Serca ks. Kłopotowski otrzymał podziękowanie od czytelników.
Szerzenie kultu Serca Pana Jezusa
Błogosławiony ks. Ignacy nie tylko mówił o miłującym Sercu Jezusa, ale też wiele pisał na ten temat i tak szerzył kult Serca Jezusa na różne sposoby. Władze rosyjskie przeprowadziły w 1901 roku rewizję w mieszkaniu ks. Ignacego w Lublinie. Sporządzono raport, w którym odnotowano: Na koniec z liczby odebranych u ks. Kłopotowskiego podczas rewizji obrazków i rycin duchownej treści, zwracają na siebie uwagę: karta wpisowa do bractwa [Serca Jezusa], kartka z polskim tekstem wydanie bractwa „Serca Jezusa” dla rozpowszechnienia wśród narodu (polskiego).
W roku 1932, już po śmierci swego Założyciela, siostry loretanki wydały książeczkę przygotowaną przez bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego pt.: „Pójdźmy do Pana, nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa na miesiąc czerwiec”. Książeczka ta zawiera: Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa; Akt poświęcenia całego rodzaju ludzkiego Najsłodszemu Sercu Jezusowemu; Nowennę do Najświętszego Serca Jezusowego; Modlitwy poranne do Najświętszego Serca Jezusowego; Godzinki do Najświętszego Serca Pana Jezusa; Koronkę do Serca Pana Jezusa; Poświęcenie rodziny Najświętszemu Sercu Jezusowemu i wiele innych modlitw. Wszystkie te modlitwy są dowodem głębokiego kultu Serca Jezusowego.
Idąc za przykładem bł. ks. Ignacego, uczcijmy szczególnie w czerwcu Najświętsze Serce Pana Jezusa i w ten sposób odpowiedzmy na Jego miłość naszą miłością.
s. M. Klara Bielecka
