W dniach 25 stycznia – 1 lutego 2025 r. uczestniczyłyśmy w uroczystościach z okazji Światowego Dnia Życia Konsekrowanego połączonych z Pielgrzymką Jubileuszową do Rzymu. Wyjazd był organizowany i finansowany przez bp. Klemensa Pikiela, ordynariusza diecezji saratowskiej w Rosji, gdzie do niedawna pracowałyśmy. Podczas tego wyjazdu miałyśmy możliwość nawiedzenia czterech bazylik papieskich, a także Bazyliki Świętego Krzyża z Jerozolimy, Katakumb św. Pryscylli i jeszcze innych miejsc w Rzymie.
W pielgrzymce uczestniczyło 50 osób, w tym bp Klemens Pikiel, wikariusz biskupi ks. Diogenes Urgiza, trzech braci zakonnych oraz siostry z różnych zgromadzeń.
Nasze pielgrzymowanie rozpoczęliśmy w święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła – Mszą świętą w kaplicy Sióstr Pallotynek, u których mieszkaliśmy. Ksiądz Biskup podczas kazania życzył wszystkim, żeby i w naszym życiu było święto nawrócenia; przypomniał, że w życiu duchowym można tylko albo iść naprzód, albo się cofać, nie można stać w miejscu.
26 stycznia uczestniczyłyśmy we Mszy świętej z Papieżem Franciszkiem w Bazylice św. Piotra oraz w modlitwie Anioł Pański na placu św. Piotra. Po południu nasza grupa spotkała się z kard. Robertem Sarahem, który mówił nam o Kościele i o… milczeniu. Kardynał podzielił się swoimi przemyśleniami. Według niego Kościół to: misje, świadczenie o miłości Bożej oraz kult, który łączy ludzkość z Panem Bogiem. Mówił o tym, że kiedy się zatraca pierwszeństwo Boga w liturgii Kościoła, to wszystko upada. A jeśli upada liturgia, to upada Kościół, ponieważ Kościół, który się nie modli, umiera. Mówił także o milczeniu i słuchaniu Boga – o tym, żeby się troszczyć o milczenie w sercu, gdyż Bóg jest Milczeniem.
Następnego dnia po Mszy świętej w Bazylice św. Pawła Za Murami wróciliśmy do Watykanu i o godz. 13.00 przeszliśmy procesyjnie z Krzyżem Jubileuszowym przez Drogę Pojednania (Via della Conciliazione) do Bazyliki św. Piotra. Podczas procesji odmawialiśmy różaniec i zmienialiśmy się w niesieniu Krzyża, a przechodząc przez Świętą Bramę w bazylice, śpiewaliśmy hymn jubileuszowy po rosyjsku. Na koniec udaliśmy się na modlitwę do grobów św. Jana Pawła II, Benedykta XVI i innych papieży.
28 stycznia mieliśmy w programie: Mszę świętą w Bazylice Matki Bożej Większej oraz zwiedzanie Katakumb Pryscylli. Natomiast 29 stycznia wzięliśmy udział w audiencji generalnej w Auli Pawła VI. Następnie odbyło się spotkanie z prefektem Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, s. Simoną Brambillą MC oraz innymi pracownikami dykasterii. Wspólnie pomodliliśmy się modlitwą Anioł Pański. Msza święta tego dnia była w Bazylice św. Jana na Lateranie.
W czwartek 30 stycznia udaliśmy się autokarem do San Giovanni Rotondo, by pomodlić się przy grobie św. ojca Pio i dotknąć tych miejsc, gdzie służył on całe swe życie i gdzie pozostawił ślady swojej świętości. W piątek po Mszy świętej przy grobie był czas na indywidualną modlitwę i odprawienie Drogi krzyżowej. Po obiedzie pojechaliśmy do Gargano, na Górę Anioła – miejsce objawień Michała Archanioła, otaczane czcią wiernych już od końca V w.
Nasza pielgrzymka zakończyła się Eucharystią w starej kaplicy, gdzie ojciec Pio przez dłuższy czas odprawiał Msze świętej, wspólnym śniadaniem oraz drogą na lotnisko, skąd każdy poleciał na swoje miejsce pełnienia misji, poleconej przez Kościół.
We wszystkich odwiedzonych miejscach było dużo czasu na modlitwę indywidualną, podczas której zawierzałyśmy Bogu Zgromadzenie, każdą siostrę oraz wszystkie powierzone nam intencje. Duchowo Siostry pielgrzymowały z nami.
Dziękujemy Panu Bogu i wyrażamy wdzięczność Matce Generalnej oraz bp. Klemensowi za możliwość uczestniczenia w tej pielgrzymce, za umocnienie w wierze, nadziei, miłości i powołaniu, które się dokonało dzięki niej.
s. Irmina i s. Serafina
