„Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ociec, a Ja znam Ojca”. (J 10,14-15)
„Jam jest dobry pasterz” i dodaje: „Znam swoje owce”, to znaczy, że je kocham. „I one mnie znają”. Jakby wprost powiedział: Są mi posłuszne, bo mnie miłują. Kto bowiem prawdy nie kocha, ten jej wcale nie poznaje. Skoro najdrożsi bracia, wiecie, jaka jest nasza odpowiedzialność jako pasterzy, posłuchajcie też, co słowa Pana mówią o waszej odpowiedzialności. Zobaczcie, czy jesteście Jego owcami. Zobaczcie, czy Go znacie, zobaczcie, czy macie światło wiary, czy znacie Go nie przez wiarę tylko, lecz i przez miłość, czy znacie Go nie przez to, że uwierzyliście, lecz przez postępowanie. Świadczy o tym Jan Ewangelista mówiąc: „Kto twierdzi, iż zna Boga, a przykazań jego nie zachowuje, kłamcą jest”. Toteż Pan w tym miejscu zaraz dodaje: „Jako mnie zna Ojciec i ja znam Ojca. I życie swe oddaję za owce moje”. Jakby wprost mówił: Na tym polega to, że znam Ojca i że Ojciec mnie zna, iż życie oddając za owce moje, okazuję jak bardzo kocham mego Ojca.
św. Grzegorz Wielki (+604)
źródło: opr. Ks. Marek Starowieyski „Karmię was tym, czym sam żyję” Ojcowie żywi II, str. 108, 1979.
