„Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat”. (J 14,27)
„Pokój – mówi – zostawiam wam, pokój mój daję wam”. Te słowa znaczą to, co czytamy u Proroka: „Pokój nad pokojem”; odchodząc zostawia nam pokój; swego pokoju udzieli nam, gdy na końcu przybędzie. Pokój nam pozostawił na tym świecie, udzieli nam pokoju w świecie przyszłym. Zostawił nam swój pokój, w którym pozostając zwyciężymy nieprzyjaciela; swego pokoju nam użyczy, kiedy bez wroga królować będziemy. Zostawił nam pokój, abyśmy się tutaj wzajemnie miłowali; udzielił nam swego pokoju tam, gdzie nigdy nie będziemy mogli być niezgodni. Zostawił nam pokój, abyśmy o sobie nawzajem sądzili, co w nas jest ukryte, póki przebywamy na tym świecie; użyczy nam swego pokoju, kiedy ujawni zamysły serc, a wtedy każdy znajdzie pochwałę u Pana (1Kor 4,5).W Nim jednak i od Niego dany jest nam pokój, i ten, którego nam udzielił, do Ojca nas prowadzą. A co nam zostawił do nieba wstępując? Czyż nie siebie samego, skoro nie odchodzi nigdy od nas?
św. Augustyn (+430)
źródło: opr. Ks. Marek Starowieyski „Karmię was tym, czym sam żyję” Ojcowie żywi V, str. 119, 2000.
