W dniach 7–20 lipca 2025 roku dziesięć sióstr loretanek, pod przewodnictwem Przełożonej Generalnej Matki Brygidy Olędzkiej CSL, przeżywało renowację w malowniczym Żegiestowie. Spotkanie miało charakter formacyjno-wypoczynkowy i było czasem modlitwy, refleksji oraz siostrzanego umocnienia. Wśród uczestniczek były siostry z różnych wspólnot w Polsce i Rumunii.
W renowacji wzięły udział: s. Rajmunda Tokarczyk, s. Jana Parcz, s. przeł. Marzena Siębor, s. Bogusława Szykuła, s. Klaudia Urbańska, s. Marcelina Chindriș, s. przeł. Estera Żuber, s. Rafaela Dobrut, s. Katarzyna Szypulewska oraz s. Augusta Kapros.
Przedpołudniowy czas odnowy duchowej wypełniały konferencje prowadzone przez o. Piotra Andrukiewicza CSsR, Matkę Brygidę Olędzką CSL oraz s. Rafaelę Dobrut CSL.
Ojciec redemptorysta w swoich konferencjach przybliżył pojęcie zdumienia (zadziwienia) w odniesieniu do Boga. Wskazał trzy główne przestrzenie, w których możemy doświadczać duchowego zadziwienia:
- Bliźni – w którym jesteśmy wezwani do odkrywania oblicza Chrystusa,
- Historia – jako miejsce działania Bożej Opatrzności i Jego prowadzenia człowieka,
- Kościół – który z wiarą powinniśmy postrzegać jako Matkę, a nie tylko instytucję.
Drugiego dnia, wychodząc od pojęcia nadziei, o. Piotr podjął temat ślubów zakonnych. Podkreślił, że to one konstytuują nas jako zakonników i zakonnice, wyznaczając zarazem nasze miejsce i misję w Kościele.
Mocno wybrzmiała myśl, że tylko miłość uzasadnia decyzję o odpowiedzi na miłość Boga poprzez przyjęcie stylu życia według rad ewangelicznych.
Ojciec zaznaczył również, że życie konsekrowane jest wymownym świadectwem i duchową terapią wobec bałwochwalstwa, materializmu i fałszywej wolności promowanych przez współczesny świat.
Podkreślił, że śluby zakonne czynią nas dyspozycyjnymi do posługi apostolskiej, gotowymi do rezygnacji z materialnych zabezpieczeń, a jednocześnie prowadzą do prawdziwej wolności wewnętrznej poprzez całkowite oddanie się Panu.
W kolejnych dniach s. Rafaela Dobrut CSL podjęła tematykę związaną z osobą Ojca Założyciela, przedstawiając dwie konferencje: „Prawda w nauczaniu i życiu ks. Ignacego Kłopotowskiego” oraz „Cnota nadziei w życiu Ojca Założyciela”.
Mówiąc o prawdzie, s. referentka podkreśliła, że ks. Ignacy we wszystkich wymiarach swojego życia konsekwentnie poszukiwał prawdy i wymagał jej zarówno od siebie, jak i od innych. Nie lękał się ponosić trudnych konsekwencji, znosić kpiny czy ośmieszenia, jeśli wymagała tego wierność prawdzie. To właśnie prawda była motorem jego odwagi i męstwa.
Nawiązując do trwającego w Kościele Roku Nadziei pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”, s. Rafaela ukazała, jak cnota nadziei przejawiała się w różnych aspektach życia bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego:
- Nadzieja na wolność Ojczyzny – zakorzeniona w katolickim wychowaniu i świadomości narodowej,
- Nadzieja w przeciwnościach – budowana na wytrwałości, gotowości ponoszenia konsekwencji i posłuszeństwie przełożonym,
- Nadzieja w dziełach miłosierdzia – polegająca na całkowitym oddaniu się Bogu i pewności, że z Nim można pokonać wszelkie trudności,
- Nadzieja w modlitwie – oparta na ufności, świadomości zobowiązań wynikających z sakramentu chrztu św. oraz na głębokiej pobożności maryjnej,
- Nadzieja przy zakładaniu Zgromadzenia – podsumowana poruszającymi słowami Ojca Założyciela: „Tyle mi ludzie zdrowia naszarpali, ale teraz mam Siostry, które się uśmiechają i są moją radością i nadzieją.”
Matka Brygida w swoich konferencjach podjęła temat: „Wyruszyć w drogę z Ojcem wiary – Abrahamem”. Podkreślała, że człowiek staje się wierzącym w drodze – idąc przez życie, które nieustannie domaga się decyzji oraz gotowości do ofiary.
W drugim wystąpieniu zatytułowanym „Poszukiwanie woli Bożej” zwróciła uwagę, że autentyczne rozeznawanie woli Ojca dokonuje się na styku Bożego prowadzenia i ludzkich możliwości. Kluczowym momentem tej drogi jest doświadczenie Miłości i zawierzenie się jej całkowicie.
Matka Generalna zaznaczyła również, że pojęcie „woli Bożej” nigdy nie może służyć jako narzędzie manipulacji wobec innych. Przeciwnie – domaga się ono głębokiego szacunku, rozwagi i roztropności.
W czasie renowacji, korzystając ze słonecznej pogody i deszczowych przerywników, Siostry miały okazję wybrać się na kilka wyjazdów. Podążały m.in. Szlakiem Architektury Drewnianej, podziwiając greckokatolickie cerkwie w Powroźniku i Złockiem – obecnie należące do Kościoła rzymskokatolickiego. Odwiedziły również Ogrody Biblijne i Magiczne w Muszynie, Zamek i podziemia tamtejszego ratusza, pijalnię wód w Żegiestowie-Zdroju oraz Krynicę-Zdrój. Tam, w parafii pw. Wniebowzięcia NMP, głosiły krótkie prelekcje o ks. Ignacym Kłopotowskim – od kwietnia 2025 roku znajdują się tam relikwie naszego Ojca Założyciela.
Pod koniec pobytu Siostry udały się także na Słowację – do klasztoru Ojców Benedyktynów pw. Przemienienia Pańskiego w Samporze. Po drodze zatrzymały się w Lewoczy, by odwiedzić kościół św. Jakuba oraz Sanktuarium Nawiedzenia NMP na Mariańskiej Górze.
W benedyktyńskim klasztorze gościł nas o. Jakub Kaliński OSB, który wygłosił dwie konferencje: „Współpraca człowieka z Łaską Bożą” oraz „Zdobywanie łaski Bożej”. Wraz z Ojcem Siostry udały się również na Kalwarię w Bańskiej Szczawnicy oraz do benedyktyńskiego kościoła w Hornym Benediku, gdzie znajduje się kaplica z relikwiami Najświętszej Krwi Chrystusa.
W drodze powrotnej odwiedziły także Štrbské Pleso w Wysokich Tatrach, gdzie obeszły jezioro o tej samej nazwie. Nie zabrakło też szybkich wypadów na pobliskie górki.
Serdecznie dziękujemy Matce Brygidzie Olędzkiej CSL za zaplanowanie i zorganizowanie czasu renowacji oraz za duchowe i fizyczne towarzyszenie Siostrom w dniach odnowy. Wyrazy wdzięczności kierujemy również do Sióstr ze wspólnoty w Baia Mare w Rumunii – za ofiarę pieniężną, dzięki której możliwy był wyjazd na Słowację.
Z serca dziękujemy także Siostrom z Żegiestowa i Krynicy za życzliwe przyjęcie, wszelkie okazane dobro i troskliwą obecność.
Wreszcie – każdej Siostrze Renowantce dziękujemy za wspólny czas, za atmosferę radości, prostoty i serdeczności, którą razem tworzyłyśmy.
s. Katarzyna Szypulewska CSL
