Znajomość ze starszym „Bliźniakiem” zaczęła się od koncertu, Mszy Świętej i osobistego słowa, usłyszanego w kościele. Okazało się, że to było preludium do cudownego uzdrowienia.
Nazywam się Artur Miernicki. Urodziłem się 20 lipca 1978 r. w Ostrowi Mazowieckiej, mam 46 lat, jestem mężem, nauczycielem w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Zygmunta Noskowskiego w Ostrołęce. Prowadzę klasę gitary klasycznej w I stopniu. Mieszkam z żoną Małgorzatą w Wyszkowie.
„Proś o wiele, o bardzo wiele”
Loretto i bł. księdza Ignacego Kłopotowskiego poznałem w lipcu 2022 r. podczas prób chóru przed koncertem z okazji 1. rocznicy poświęcenia kościoła w Loretto „Chodź z Bogiem, a Bóg będzie z Tobą” (grałem wtedy na gitarze). Po tym wydarzeniu dołączyłem na stałe do grupy uwielbieniowej zespołu „Razem z Maryją” z Wyszkowa. Przyjaciele z zespołu zamówili Mszę Świętą w intencji naszego małżeństwa, która została odprawiona 25 września 2022 r. w Loretto. Wylosowałem wówczas myśl bł. Ignacego: „Proś o wiele, o bardzo wiele, bo wiele więcej niż się spodziewasz, Jezus dać ci może i da”. Te słowa zapadły mi głęboko w sercu.
Pola Ziemianowicz to moja uczennica z Ostrołęki, która ukończyła szkołę w czerwcu 2023 r. 13 grudnia 2023 r., będąc w pracy, dostałem sms od mamy Poli: „Panie Arturze, proszę o modlitwę za Polę. Jesteśmy w szpitalu”. W rozmowie telefonicznej z mamą dowiedziałem się, że wykryto u Poli bardzo dużego nieoperacyjnego chłoniaka w klatce piersiowej. Tego samego wieczoru, wracając do domu, zajechałem na modlitwę do kaplicy wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu w parafii św. Wojciecha w Wyszkowie. Prosiłem i pytałem Jezusa: Co konkretnie mogę uczynić w tej trudnej sytuacji? Jak się zachować? Jak mogę pomóc? Jestem gotowy do działania. Jeśli Ty, Boże, chcesz i taka jest Twoja wola, to Ty sam mnie poprowadź! – powiedziałem na modlitwie.
Już następnego dnia zawiadomiłem przyjaciół, grupy i wspólnoty z Wyszkowa, prosząc o ratunek modlitewny. Poinformowałem również organizatorów Diecezjalnych Dni Młodzieży, które odbyły się w Wyszkowie, ponieważ Pola brała w nich udział.
„Niebieski numer alarmowy”
Serce prowadziło mnie do Loretto. W niedzielę rano, 17 grudnia 2023 r., przyszła myśl, by pojechać na Mszę Świętą do sanktuarium i tam prosić Matkę Bożą o ratunek. Przy otwarciu „zagraconego” barku w regale wypadł z niego, wprost do moich rąk, obrazek bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego. I wtedy na nowo rozbrzmiały jego słowa, które nosiłem zawsze przy sobie, schowane w etui telefonu komórkowego: „Proś o wiele, o bardzo wiele, bo wiele więcej niż się spodziewasz, Jezus dać ci może i da”. Przyjechałem zatem do Loretto z niewytłumaczalnie wielką radością i wiarą. Wysiadając z samochodu, zrobiłem parę kroków w stronę świątyni i zobaczyłem s. Darię Witkowicz, idącą jeszcze z inną siostrą, której imienia nie znałem. Siostra Daria zauważyła mnie i obie zatrzymały się na chwilę przywitania i rozmowy. Opowiedziałem, że przyjeżdżam po ratunek dla mojej uczennicy i wierzę głęboko, że go tu znajdę. Reakcja sióstr była natychmiastowa: powiedziały, że po Mszy Świętej spotkamy się i dostanę relikwie bł. Ignacego dla Poli. Tak też się stało, dostałem dwie relikwie: jedną mniejszą w małym pudełeczku plastikowym w kapsule za szkłem, a drugą większą w srebrnym relikwiarzu. Skierowałem się do zakrystii, gdzie poprosiłem o błogosławieństwo na drogę o. Jerzego Grzankę. Ojciec Jerzy udzielił mi błogosławieństwa, a ja – tak na pożegnanie, pół żartem pół serio – rzuciłem: bł. Ignacy dzwonił do mnie na numer alarmowy 112. Zapanowało lekkie zdziwienie, więc pośpiesznie wytłumaczyłem, że różnica wieku między mną a bł. księdzem Kłopotowskim wynosi równe 112 lat.
Ksiądz Ignacy w szpitalu
Jeszcze tego samego dnia zawiozłem relikwie do Dziecięcego Szpitala Klinicznego im. Polikarpa Brudzińskiego w Warszawie, gdzie spotkałem się z mamą Poli, Małgorzatą Ziemianowicz, by przekazać jej „małą” relikwię. Tak ustaliliśmy – że „dużej” relikwii nie będzie w stanie wnieść na odział, natomiast „małą” tak. Wróciłem zatem z większym relikwiarzem do Wyszkowa, do domu.
Ruszyła potężna modlitwa za wstawiennictwem bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego. Siostra Daria, z którą cały czas byłem w kontakcie, zaproponowała, aby większa relikwia nawiedziła rodziny modlące się w intencji Poli. Jednak nawet nie mając dostępu do relikwiarza, pojedyncze osoby, grupy modlitewne, rodziny i duchowni modlili się za pośrednictwem bł. księdza Ignacego, wiedząc, że jego relikwie są przy niej.
Zdrowie Poli przywrócone
24 lipca 2024 r. przyjechaliśmy (Pola, jej mama i ja) do Loretto podziękować Matce Bożej oraz bł. ks. Ignacemu. Spotkaliśmy się wtedy również z s. Darią Witkowicz.
Pola czuje się bardzo dobrze, wróciła do szkoły, do normalnego życia. Wyniki badań wykazały, że nie ma już żadnych komórek nowotworowych. Leczenie przebiegło bardzo sprawnie, decyzje lekarzy były szybkie i trafne. „Mała” relikwia w pudełeczku została na stałe z Polą.
Natomiast „duża” relikwia jest obecnie w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowi Mazowieckiej, gdzie proboszczem jest ks. dziekan Jan Okuła.
