„Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane”. (Mk 10,40)
Jak cierpliwy i łaskawy jest Pan, jak wielka Jego mądrość, jak czuła miłość! Chcąc bowiem wykazać, że uczniowie nie prosili o rzecz błahą, ale o taką, o jaką prosić powinni, staje w obronie chwalebnych prerogatyw swego Ojca, nie bojąc się, że w ten sposób uwłaczy cokolwiek swoim prawom. On, który „nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem” (Flp 2,6). Równocześnie miłując uczniów, których – jak czytamy” aż do końca umiłował” (J 13,1), nie chciał, by wydawało się, że On, święty i dobry, odmawia tego, o co prosili Go ci, których miłował. Wolał raczej udać, że ustępuje nieco ze swych praw niż naruszać miłość. Albowiem „miłość jest cierpliwa, jest łaskawa, miłość nie zazdrości, nie szuka swego” (1Kor 13,4n).
św. Ambroży (+397)
źródło: opr. Ks. Marek Starowieyski „Karmię was tym, czym sam żyję” Ojcowie żywi II, str. 377, 1979.
