„Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego”! (J 20,22)
Podobnie Duch Święty: jeden i ten sam, niepodzielny, udziela swej łaski każdemu tak, jak chce. Schnące drzewo, gdy otrzyma wodę, wypuszcza pędy. Tak samo grzesznik przyniesie owoce sprawiedliwości, gdy uczyniwszy pokutę, stanie się godny daru Ducha Świętego. Jeden i ten sam Duch Święty działa w różny sposób z woli Boga w imię Chrystusa. Jednemu udziela daru mądrości słowa, innego oświeca natchnieniem proroczym; temu daje moc wyrzucania złych duchów, tamtemu łaskę tłumaczenia Pisma. On wzmacnia darem wstrzemięźliwości, On nakłania serca do miłosierdzia, zachęca do postów i uczy wytrwania w ascezie życia. Przede wszystkim łagodne jest Jego przyjście, miłe Jego przyjęcie, bardzo lekkie Jego jarzmo. Jego przyjście poprzedzają promienie światła i wiedzy. Przychodzi z sercem prawdziwego obrońcy. Przychodzi, aby zbawić, leczyć, pocieszać, oświecać duszę najpierw tego, który Go przyjmuje, a potem przez Niego i innych.
św. Cyryl Jerozolimski (+386)
źródło: opr. Ks. Marek Starowieyski „Karmię was tym, czym sam żyję” Ojcowie żywi II, str. 141-142, 1979.
